حسن این نظم، از بیان مستغنی است بر فروغِ خور، کسی گوید دلیل؟! آفرین بر کِلکِ نقّاشی، که داد، بِکرِ معنی را، چنین حُسنی، جمیل عقل، در حُسنش، نمییابد، بَدَل، طبع، در لطفش، نمیبیند بدیل معجز است این نظم، یا سحر حلال؟ هاتف آورد این سخن، یا جبرئیل؟ کس نداند گفت رمزی، زایننمط، کس نیارد سفت، دری، زاین قبیل
کنگره :
PIR5435/ر5ش4 1393
دیویی :
8فا1/32
کتابشناسی ملی :
3734173
شابک :
978-964-426-780-2
سال نشر :
1393
صفحات کتاب :
367
کتاب های مشابه
شرح تحقیقی دیوان خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی(جلد ششم)
نظر دیگران //= $contentName ?>
بسیار عالی...